هفت روز فیلمبرداری در کارخانههای آمل و تهران برای ثبت خطوط تولید، کنترل کیفیت، اتوماسیون، محصولات و لجستیک در قالب یک روایت تصویری منسجم.
وقتی یک مجموعه بزرگ با دهها خط تولید، محصولات متنوع و بازارهای صادراتی روبهروست، ساختن یک فیلم منسجم فقط به ثبت تصاویر زیبا از دستگاهها محدود نمیشود. باید تصمیم گرفت چه چیزی دیده شود، چرا دیده شود و هر تصویر قرار است چه برداشتی در ذهن مخاطب ایجاد کند.
در پروژه فیلم صنعتی کاله، مأموریت ما طراحی و تولید روایتی بود که بتواند مقیاس تولید، تنوع محصولات، فناوری خطوط، کنترل کیفیت و توان لجستیکی این مجموعه را برای مخاطبان تجاری و بینالمللی بهصورتی روشن و قابلاعتماد نمایش دهد.
این پروژه پس از جلسات تحلیلی با مدیران ارشد کاله آغاز شد و طی هفت روز فیلمبرداری در کارخانههای آمل و تهران ادامه پیدا کرد؛ چهار روز در آمل و سه روز در تهران. نتیجه، مجموعهای گسترده از تصاویر هوایی و زمینی، نماهای خطوط تولید، محصولات، آزمایشگاه، انبار، لجستیک و عکاسی صنعتی بود که برای فیلم اصلی و دیگر کاربردهای سازمانی و نمایشگاهی ثبت شد.
نمای هوایی کارخانه و تأسیسات
کاله فقط یک کارخانه با یک محصول یا یک خط تولید نیست. تنوع کارخانهها، فرایندها و محصولات این مجموعه باعث میشد انتخاب تصاویر به یکی از مهمترین تصمیمهای پروژه تبدیل شود.
اگر از همه بخشها بدون اولویت و منطق روایی فیلمبرداری میکردیم، خروجی نهایی ممکن بود به مجموعهای طولانی از تصاویر پراکنده تبدیل شود؛ تصاویری که هرکدام جذاباند، اما در کنار یکدیگر داستان مشخصی را شکل نمیدهند.
از طرف دیگر، تمرکز بیشازحد روی چند محصول نیز نمیتوانست مقیاس واقعی مجموعه را نشان دهد. مخاطب فیلم باید در زمانی محدود متوجه میشد که با مجموعهای روبهروست که از زیرساخت تولید و آزمایشگاه تا بستهبندی، انبار و لجستیک را در مقیاسی گسترده مدیریت میکند.
بنابراین پرسش اصلی پروژه این نبود که «از کدام دستگاهها فیلم بگیریم؟» پرسش اصلی این بود:
کدام بخشها میتوانند توان تولید، کیفیت، فناوری و آمادگی کاله برای حضور در بازارهای بینالمللی را بهتر و باورپذیرتر نشان دهند؟
پاسخ به همین پرسش، مسیر تحقیق، پیشتولید، فیلمبرداری و تدوین پروژه را تعیین کرد.
پروژه با جلساتی با مدیران ارشد کاله آغاز شد. در این جلسات، کاربردهای مورد انتظار فیلم، گروههای مخاطب، محصولات دارای اولویت و موقعیتهایی که قرار بود خروجی پروژه در آنها نمایش داده شود بررسی شد.
هدف، تولید یک ویدئوی عمومی و تزئینی از کارخانه نبود. فیلم باید قابلیت استفاده در محیطهای حرفهای مانند غرفههای نمایشگاهی، نمایشگرهای بزرگ، جلسات تجاری و ارتباط با مخاطبان بینالمللی را میداشت.
پیش از طراحی شاتلیست، سه موضوع اصلی باید روشن میشد:
براساس این شناخت، اولویت تصویربرداری از بخشهایی تعیین شد که بیشترین نقش را در نمایش مقیاس تولید، کیفیت فرایندها، فناوری تجهیزات و توان تأمین مجموعه داشتند.
راهحل ما، ساختن روایتی مبتنی بر فرایند و شواهد واقعی بود؛ روایتی که از نمایش مقیاس مجموعه آغاز شود، وارد بخشهای تولید و کنترل کیفیت شود و در نهایت به محصول، انبار و آمادگی برای عرضه در بازار برسد.
در این ساختار، هر نما باید دستکم یکی از این پنج مفهوم را منتقل میکرد:
این رویکرد کمک کرد فیلم نهایی صرفاً مجموعهای از پلانهای صنعتی نباشد، بلکه هر بخش به نمایش یکی از ظرفیتهای واقعی مجموعه کمک کند.
بخش مهمی از کیفیت این پروژه پیش از نخستین روز فیلمبرداری شکل گرفت.
پس از جلسات اولیه، بازدید از کارخانهها انجام شد تا شرایط واقعی خطوط، مسیرهای دسترسی، محدودیتهای ایمنی، وضعیت نور، ساعات فعالیت خطوط و امکان استقرار تجهیزات بررسی شود.
براساس اطلاعات بهدستآمده، در مرحله پیشتولید موارد اصلی زیر مشخص شدند:
برای آشنایی با اطلاعاتی که بهتر است پیش از حضور تیم تولید در کارخانه آماده شود، میتوانید چکلیست آمادهسازی کارخانه برای فیلمبرداری را مطالعه کنید.
پیشتولید دقیق کمک کرد تیم در هفت روز فیلمبرداری بتواند بخشهای گستردهای از دو کارخانه را با برنامه مشخص ثبت کند و تا حد ممکن با روند جاری تولید تداخل نداشته باشد.
فیلمبرداری پروژه در دو کارخانه با ویژگیهای متفاوت انجام شد.
کارخانه آمل گسترهای وسیع از واحدهای تولید، آزمایشگاه، انبار و زیرساختهای لجستیکی را در اختیار داشت. کارخانه تهران نیز با خطوط جدید، تجهیزات پیشرفته و فرایندهای رباتیک، بخش دیگری از توان فنی مجموعه را نشان میداد.
در مجموع، چهار روز فیلمبرداری در آمل و سه روز در تهران انجام شد. این زمان فقط به ثبت خطوط اختصاص نداشت؛ فضای بیرونی کارخانه، محصولات، نیروی انسانی، کنترل کیفیت، انبار، حملونقل و نماهای هوایی نیز در برنامه تصویربرداری قرار داشتند.
برای جلوگیری از یکنواختی بصری، نماهای گسترده کارخانه با پلانهای میانی، جزئیات فرایند، حرکت کنترلشده دوربین و تصاویر نزدیک محصول ترکیب شدند.
کارخانه آمل بخش مهمی از روایت پروژه را شکل داد. دامنه تصویربرداری در این لوکیشن از فضای بیرونی کارخانه و ورود خودروها آغاز شد و تا خطوط تولید، آزمایشگاه، محصولات نهایی، انبار و بخش لجستیک ادامه پیدا کرد.
یکی از بخشهای مهم تصویربرداری، فرایند نمونهگیری و کنترل مواد ورودی بود.
نمایش این مرحله اهمیت روایی داشت، زیرا نشان میداد کنترل کیفیت تنها در پایان خط اتفاق نمیافتد و از مراحل ابتدایی ورود مواد آغاز میشود.
به این ترتیب، کیفیت در فیلم نه بهعنوان یک ادعا، بلکه به شکل یک فرایند قابل مشاهده نمایش داده میشد.
کارشناس آزمایشگاه و کنترل کیفیت
آزمایشگاه کارخانه آمل یکی از بخشهای کلیدی پروژه بود. کارشناسان، تجهیزات آزمایشگاهی، نمونههای محصول و مراحل کنترل در نماهای باز و نزدیک ثبت شدند.
هدف فقط نمایش فضای آزمایشگاه نبود. نحوه فعالیت کارشناسان، دقت در نمونهگیری و ارتباط این بخش با فرایند تولید باید در تصاویر قابل درک میبود.
محصول پنیر در فرایند تولید
در کارخانه آمل از بخشهای مختلف تولید محصولات لبنی و غذایی تصویربرداری شد؛ از جمله:
در هر خط، فقط نمای کلی دستگاهها ثبت نشد. حرکت محصول، عملکرد اجزای ماشین، ورود بستهها، بستهبندی نهایی و ریتم تکرارشونده خطوط نیز فیلمبرداری شد تا مخاطب بتواند خود فرایند را ببیند.
برای آشنایی بیشتر با منطق انتخاب پلانها در پروژههای کارخانهای، مقاله نماهای ضروری فیلم صنعتی کارخانه را ببینید.
تصاویر انبار، بارگیری، خودروهای حمل محصول و محوطه کارخانه، بخش دیگری از زنجیره تولید را تکمیل کردند.
نمایش محصول بدون ثبت نحوه نگهداری و انتقال آن، تصویر کاملی از ظرفیت عملیاتی مجموعه ارائه نمیکرد. به همین دلیل، محلهای بارگیری، خودروهای حمل و ساختار لجستیکی کارخانه نیز در پلانهای زمینی و هوایی ثبت شدند.
کارخانه تهران فضای متفاوتی نسبت به آمل داشت. بسیاری از تجهیزات و خطوط این مجموعه جدید بودند و بخش قابلتوجهی از فرایندها بهصورت خودکار انجام میشد.
این تفاوت باید در زبان تصویری فیلم نیز دیده میشد. در تهران تمرکز بیشتری روی حرکت دقیق ماشینآلات، هماهنگی خطوط، تکرار منظم محصولات و ارتباط تجهیزات با یکدیگر قرار گرفت.
انبار خودکار و سیستم شاتل کارخانه تهران
یکی از شاخصترین بخشهای کارخانه تهران، انبار رباتیک بود. انتقال و جابهجایی محصولات در این بخش از طریق سیستمهای خودکار و شاتلها انجام میشد.
برای نمایش این فرایند، نماهای باز برای معرفی مقیاس و ساختار انبار با تصاویر نزدیک از حرکت پالتها و تجهیزات ترکیب شدند.
در نتیجه، مخاطب هم ابعاد کلی مجموعه را میدید و هم جزئیات عملکرد سیستم را.
در بخشهای مختلف کارخانه تهران، حرکت محصولات در خطوط تولید و بستهبندی تصویربرداری شد.
فرم منظم دستگاهها، تکرار بستهها و سرعت خطوط، امکان ایجاد تصاویری با ریتم صنعتی و دقیق را فراهم میکرد.
در کنار تجهیزات خودکار، حضور کارکنان و نقش نظارتی آنها نیز ثبت شد تا تصویر کارخانه فقط به نمایش ماشینآلات محدود نشود.
در این پروژه، محصول فقط نمای پایانی فیلم نبود؛ نتیجه فرایندهایی بود که مخاطب پیش از آن دیده بود.
به همین دلیل، محصولات در موقعیتهای مختلف ثبت شدند:
این رویکرد باعث شد محصول نهایی از خط تولید جدا دیده نشود. مخاطب ابتدا فرایند، فناوری و کنترل را میبیند و سپس نتیجه آن را در قالب محصول مشاهده میکند.
در بخشهای مرتبط با پنیر نیز علاوه بر خطوط تولید، مراحل نگهداری و کنترل بستهبندی ثبت شد. نماهای نزدیک از محصول در کنار تصاویر گسترده خطوط، امکان ایجاد تنوع میان مقیاس صنعتی و جزئیات محصول را فراهم کرد.
برای ثبت دو کارخانه، یک زاویه یا یک شیوه حرکت دوربین کافی نبود. هر بخش براساس ابعاد فضا، سرعت خط، شرایط ایمنی و نقشی که در روایت داشت تصویربرداری شد.
نماهای هوایی برای نمایش وسعت کارخانهها، ارتباط ساختمانها، مسیرهای تردد و مقیاس زیرساختها استفاده شدند.
این تصاویر پیش از ورود به جزئیات خطوط، تصویر کلی مجموعه را در اختیار مخاطب قرار میدادند.
حرکت دوربین در امتداد خطوط تولید، میان ردیف محصولات و کنار تجهیزات برای ایجاد حس حضور در کارخانه استفاده شد.
تجهیزات حرکتی متناسب با شرایط هر بخش انتخاب شدند تا حرکت دوربین با عملکرد ماشینآلات و مسیر تولید هماهنگ باقی بماند.
در بخشهایی که دوربین اصلی امکان نزدیکشدن به مسیر حرکت محصول را نداشت، از دوربینهای اکشن استفاده شد.
این دوربینها امکان ثبت زوایایی را فراهم کردند که از موقعیت عادی فیلمبرداری قابل دستیابی نبود و مخاطب را به فرایند تولید نزدیکتر میکرد.
شرایط نور در سالنهای تولید، آزمایشگاه، انبار و دیگر فضاهای کارخانه یکسان نبود.
نورپردازی تکمیلی در بخشهایی استفاده شد که برای نمایش بهتر جزئیات، چهره کارکنان یا بافت محصولات به کنترل بیشتری نیاز داشتند؛ بدون آنکه ظاهر واقعی محیط کارخانه از بین برود.
در کنار فیلمبرداری اصلی، تصاویر ۳۶۰ درجه و عکسهای صنعتی نیز ثبت شدند تا آرشیو تصویری پروژه به یک قالب محدود نباشد.
این تصاویر قابلیت استفاده در معرفی سازمانی، کاتالوگها، ارائههای تجاری و رسانههای دیجیتال را دارند.
برای مشاهده جزئیات خدمات مرتبط، صفحه عکاسی صنعتی حرفهای را ببینید.
حضور کارشناس در خط تولید
پس از پایان هفت روز فیلمبرداری، تصاویر ثبتشده از دو کارخانه، خطوط متعدد، محصولات، آزمایشگاه، انبار و نماهای هوایی وارد مرحله انتخاب و تدوین شدند.
چالش اصلی در این مرحله فقط انتخاب زیباترین پلانها نبود. کارخانههای آمل و تهران از نظر فضا، تجهیزات و نوع تصاویر تفاوت محسوسی داشتند و در عین حال خروجی نهایی نباید مانند دو پروژه جداگانه دیده میشد.
فرایند اصلی پستولید شامل موارد زیر بود:
در تدوین تلاش شد ویژگی متفاوت هر کارخانه حفظ شود، اما رنگ، ریتم، ترتیب نماها، موسیقی و نریشن دو لوکیشن را در قالب یک روایت واحد به هم متصل کنند.
فیلم پروژه کاله با تمرکز بر معرفی توان تولید و محصولات منتخب برای استفاده در ارتباطات حرفهای و بینالمللی طراحی شد.
کاربردهای پیشبینیشده برای خروجی پروژه شامل موارد زیر بود:
به همین دلیل، بسیاری از تصاویر باید حتی در محیطهای شلوغ نمایشگاهی و بدون وابستگی کامل به صدا نیز قابل فهم میبودند.
نماهای گسترده کارخانه، حرکت خطوط، تنوع محصولات و ریتم تولید از عناصری بودند که میتوانستند در زمان کوتاه، ماهیت و مقیاس مجموعه را به مخاطب منتقل کنند.
نتیجه این پروژه تنها یک نسخه نهایی فیلم نبود.
در جریان هفت روز تولید در کارخانههای آمل و تهران، مجموعه گستردهای از تصاویر خطوط تولید، محصولات، آزمایشگاه، کارکنان، انبار، زیرساخت لجستیک و نماهای هوایی ثبت شد؛ آرشیوی که امکان استفاده از تصاویر پروژه در قالبهای مختلف سازمانی، نمایشگاهی و رسانهای را فراهم میکند.
مهمتر از حجم تصاویر، منطق انتخاب آنها بود. هر بخش براساس هدف پروژه و نقشی که در روایت کلی کاله داشت ثبت شد.
در این روایت، تلاش شد هر ویژگی مهم مجموعه با یک شاهد تصویری همراه باشد:
بهجای آنکه فیلم فقط درباره توان کاله صحبت کند، هدف این بود که این توان تا جای ممکن در تصویر قابل مشاهده باشد.
پروژه کاله نشان داد که در یک مجموعه بزرگ، ثبت همه دستگاهها و خطوط لزوماً به یک فیلم بهتر منجر نمیشود.
تصمیم اصلی پیش از ورود دوربین گرفته میشود: چه چیزی برای مخاطب اهمیت دارد و کدام تصویر میتواند آن را بهصورت واقعی نشان دهد.
در این پروژه ابتدا هدف، مخاطب و ظرفیتهای دارای اولویت مشخص شدند و سپس شاتلیست و برنامه فیلمبرداری براساس همان تصمیمها شکل گرفتند.
به بیان سادهتر:
ابتدا باید بدانیم چه چیزی قرار است در ذهن مخاطب باقی بماند؛ سپس تصمیم بگیریم دوربین چه چیزی را ثبت کند.
پاسخ به چند سؤال درباره فرایند اجرا، لوکیشنها و خروجیهای پروژه فیلم صنعتی کاله.
فیلمبرداری در مجموع هفت روز انجام شد؛ چهار روز در کارخانه آمل و سه روز در کارخانه تهران. جلسات، بازدید، تحقیق، طراحی ساختار و هماهنگیهای اجرایی پیش از آغاز این هفت روز انجام شده بودند.
دو کارخانه بخشهای متفاوتی از توان مجموعه را نشان میدادند. کارخانه آمل امکان ثبت گسترهای از خطوط تولید، آزمایشگاه، محصولات و زیرساخت لجستیکی را فراهم میکرد و کارخانه تهران برای نمایش خطوط جدید، اتوماسیون و انبار رباتیک اهمیت داشت.
بخش عمده تصاویر باید در شرایط واقعی فعالیت خطوط ثبت میشد. به همین دلیل، مسیر حرکت تیم، محل استقرار تجهیزات و زمان حضور در بخشهای مختلف از قبل هماهنگ شده بود تا تصویربرداری با کمترین تداخل ممکن با روند تولید انجام شود.
خیر. در کنار فیلمبرداری اصلی، تصاویر هوایی، عکسهای صنعتی و تصاویر ۳۶۰ درجه نیز ثبت شدند و مجموعهای گسترده از محتوای تصویری پروژه شکل گرفت.
نمای شب کارخانه و نشان کاله
هر کارخانهای دستگاه، خط تولید و محصول دارد؛ اما یک فیلم مؤثر باید مشخص کند کدام ظرفیتها برای مخاطب اهمیت بیشتری دارند و چگونه میتوان آنها را با تصویر نشان داد.
اگر قرار است فیلم مجموعه شما برای معرفی سازمان، نمایشگاه، بازارهای صادراتی یا جلسات تجاری استفاده شود، برنامهریزی پروژه باید از شناخت مخاطب و هدف آغاز شود، نه از انتخاب دوربین.
برای آشنایی با فرایند طراحی و اجرای پروژههای کارخانهای، صفحه ساخت تیزر صنعتی و فیلم صنعتی ساترین را مشاهده کنید.
